Page content

Spastische darm?

Spastische darm, prikkelbare darmsyndroom (PDS), irritable bowel syndrome (IBS), spastisch colon.

Dit zijn namen van diagnoses die de medische wetenschap stelt bij mensen met regelmatig voorkomende, onverklaarbare diarree en/of verstopping die in veel gevallen gepaard gaat met buikpijn zonder dat daar voor hen een aantoonbare, logische verklaring voor is. Dit ‘syndroom’ is volgens de Maag Lever Darm Stichting een veel voorkomende aandoening in de ‘westerse wereld’. Volgens hun schatting heeft 5 tot 20% van de Nederlandse bevolking last van dit ‘onverklaarbare’ syndroom dat – net als ME  /chronisch vermoeidheidssyndroom – 2 x zo vaak voorkomt bij vrouwen als bij mannen.

69107-spastische-darm

Maag Lever Darm Stichting: ’PDS behoort tot de zogenaamde functionele buikklachten of functionele maagdarmklachten. Wanneer bij onderzoek geen zichtbare afwijkingen worden gevonden, maar de klachten wel aanhouden, wordt de diagnose PDS gesteld. De klachten worden veroorzaakt door een overgevoelige darmwand of verstoorde bewegingen van de darm.’

Artsen nemen hier dezelfde houding aan als bij ME / chronisch vermoeidheidssyndroom. Ze zien dat een groot deel van de bevolking een probleem heeft, maar ze kunnen het niet verklaren. En hoewel door hen de oorzaak niet is gevonden, wordt er toch een naam aan gegeven, een label opgeplakt. In dit geval het ‘prikkelbare darmsyndroom’. Er is dan in ieder geval een ‘diagnose’ gesteld met als toevoeging dat behandelen niet mogelijk is.

Net zoals ME / chronisch vermoeidheidssyndroom is het prikkelbare darmsyndroom een reactie van het lichaam op de schade die wordt aangericht door een Candida-infectie. Het probleem ontstaat wanneer door overmatige suikerconsumptie, vaak in combinatie met kort of langdurig gebruik van antibiotica, synthetische vitaminen en/of medicijnen, de balans in de darmen verstoord raakt. Dit resulteert in een disbalans tussen de bacteriën die helpen met de vertering van voedsel en de van nature in de darm aanwezige Candida. Deze kan dan gaan ‘woekeren’ en groeit uiteindelijk door de darmwand heen.

Waarom zijn er 2 x zoveel vrouwen als mannen met een prikkelbare darm? Waarschijnlijk omdat een groot deel van de met name jonge vrouwen dagelijks een chemisch ‘medicijn’ gebruikt in de vorm van de anticonceptiepil, een bekende trigger van een Candida-infectie.

Eenmaal door de darm heengedrongen kan Candida voor veel problemen zorgen want de darm is op microscopisch niveau lekgemaak. Door deze kleine lekkages kunnen stoffen in het bloed komen die er niet horen.

Hoe werken je darm en je immuunsysteem samen? De darm presenteert stoffen die hij nog niet kent aan het immuunsysteem dat er antistoffen voor maakt, indien die stoffen ongewenst blijken te zijn. Hoe doet de darm dat? Hij neemt als het ware een klein hapje uit zo’n stof en presenteert dit aan het immuunsysteem. Is dit niet veilig dan maakt het immuunsysteem antistoffen aan waardoor de darm kan herkennen dat deze voeding niet moet worden doorgelaten naar de bloedbaan. Maar als een Candida-infectie de darm heeft lekgemaakt dan lekken er ongewild onveilige voedingsdeeltjes door de darm heen. Het immuunsysteem ‘denkt’ nu dat de darm het niet goed heeft ‘begrepen’ en verhoogt de dosis antistoffen in het bloed tegen deze stof. Omdat de darm blijft lekken, versterkt het immuunsysteem zijn reactie, raakt overbelast en werkt uiteindelijk zichzelf tegen. Dit proces kan jaren doorgaan, totdat de buikpijn- en diarreeklachten ontstaan.

Wat is het nut van buikpijn en diarree? Diarree en het samentrekken van de darm, wat voor buikpijn kan zorgen, zijn natuurlijke reacties van het lichaam op verkeerde voeding. Het lichaam doet dit om die voeding zo snel mogelijk uit de darmen te krijgen.  Wanneer je bijvoorbeeld een voedselvergiftiging oploopt is het de taak van je darmen om deze voeding zo snel mogelijk kwijt te raken om zo de schade aan het lichaam en de belasting van het immuunsysteem zo veel mogelijk te beperken. Wanneer je echter gedurende een langere periode een lekkende darm hebt en er in het bloed steeds meer antistoffen worden aangemaakt tegen bepaalde giftige stoffen uit de voeding, zal de reactie van de darm op deze voeding steeds heftiger worden. Zo kun je bijvoorbeeld jarenlang melk drinken zonder er een reactie op te krijgen. Totdat je darm door een Candida-infectie op microscopisch niveau lek raakt en er giftige stoffen uit de melk in je bloedbaan komen. Je ontwikkelt dan een allergische reactie op melk die bijvoorbeeld leidt tot een huidprobleem of een sterke reactie van de darm, zoals darmkrampen en diarree en constipatie. En dit geldt niet alleen voor melk, maar voor allerlei voedingsmiddelen, waaraan meestal e-hulpstoffen zijn toegevoegd. Voedselintoleranties en -allergieën ontstaan mede door een lekkende darm. E-nummers zijn door de Europese Unie goedgekeurd als veilige additieven om de eigenschappen van levensmiddelen te beïnvloeden. Maar dat betekent niet dat die hulpstoffen voor iedereen even onschadelijk zijn. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als e-stoffen met elkaar worden gecombineerd? Zijn zij dan ook nog ‘veilig’? Eet daarom zoveel mogelijk voedsel zonder toevoegingen van e-nummers.

Omdat de darm regelmatig overprikkeld wordt door voeding, raakt hij ook extra gevoelig voor stress, die zelfs bij een normaal persoon invloed heeft op de darmen. Wees ook hier extra voorzichtig mee. Als je ‘prikkelende’ voeding niet vermijdt, bouw je een blijvende voedselintolerantie op die niet je oplost met het overwinnen van de Candida-infectie en het herstellen van de darm. Door de jarenlange reacties van je immuunsysteem op gelekte, giftige stoffen in het bloed kunnen namelijk ook ongewenste reacties ontstaan op bepaalde onschadelijke stoffen die in het bloed terecht komen.

.

candida darmen

Een voorbeeld: stel je eet iets dat 2 stoffen bevat, stof A en stof B. Stof A is gezond en moet worden opgenomen, stof B is giftig en hoort te worden uitgescheiden. Door je lekkende darm komt de giftige stof B elke keer als je het product met stof A en B eet in het bloed. Hierdoor markeert het immuunsysteem op den duur stof A onterecht ook als ongewenst. Stof A komt immers altijd in het bloed voor samen met de giftige stof B. Het immuunsysteem leert dan dat het beter is niet alleen de giftige stof B, maar ook de gezonde stof A uit het lichaam te weren. Wanneer je aan de slag gaat met het Candida-dieet en uiteindelijk je darm hebt geheeld en stof B dus niet meer in het bloed lekt, wil dit niet zeggen dat je immuunsysteem opeens is ‘vergeten’ dat het ook stof A moet vermijden. Het immuunsysteem heeft een geheugen en het kan jaren duren voordat de reacties op stof A ophouden. De enige manier is om de producten met stof A voor langere tijd  te vermijden. Dit kunnen ook soortgelijke producten zijn. Je kunt bijvoorbeeld een intolerantie hebben voor witte bonen terwijl je die nog nooit hebt gegeten, maar wel veel bruine bonen. Dit noemt men ‘kruisbesmetting’. 10 totaal verschillende voedingsmiddelen, zoals bijvoorbeeld een rode kool en een pinda, bevatten honderden verschillende intolerantiegevoelige stoffen. Als jij merkt dat je darmen merkbaar reageren op bepaalde producten moet je deze gedurende minimaal 4 maanden consequent vermijden alvorens deze met kleine hoeveelheden opnieuw te introduceren en te kijken of de antistoffen van je immuunsysteem tegen stof A inmiddels voldoende zijn gedaald. Als dat zo is kun je het betreffende product weer eten. Is dat niet zo wacht dan opnieuw 6 maanden. Treedt er vervolgens nog steeds een reactie op dan wacht je 8 maanden, daarna 10 enz.

Heb je regelmatig buikpijn en een wisselend ontlastingspatroon, denk dan niet dat dit ‘normaal’ is. Voeding die je in de supermarkt koopt, leidt bij een gezond persoon met een gezonde darm, die geen ongewenste voeding lekt, nooit tot buikpijn en diarree. Als je regelmatig last hebt van buikpijn betekent dat, dat je onbewust bezig bent  intoleranties op te bouwen die in de toekomst voor veel meer problemen met voeding en je darmen zullen zorgen. Laat je niet met het etiket prikkelbare darmsyndroom naar huis sturen om vervolgens te denken dat er geen oorzaak en oplossing voor is.

Het is niet zo dat regelmatige buikpijn spontaan ontstaat en geen kwaad kan. Er is wél een oorzaak, en het kan wél kwaad. En als je er niets tegen doet, bouw je meer en meer voedselintoleranties op, met als eindstation auto-immuunziektes waarbij het lichaam zich tegen zichzelf gaat keren. Het is jammer dat maar heel weinig mensen de oorzaak kennen van de ‘spastische darm’. Help daarom mee deze informatie te verspreiden door dit artikel te delen op social media (de ‘deel-knoppen’ staan links). Meer slachtoffers van een Candida-infectie kunnen zo ontdekken wat de werkelijke oorzaak is van hun klachten en werken aan hun herstel. Want als je geen actie onderneemt, gaat het niet vanzelf over en wordt het alleen maar erger. Stop met labels plakken en symptoombestrijding. Informeer jezelf en elkaar en pak het probleem aan bij de bron.

937502405